4 ข้อควรทำของการวาด 4 ช่อง
posted on 13 Mar 2009 17:24 by alloywheel
สวัสดีชาวเรา...
หายตูดไปพักใหญ่ๆเลย เหอะๆ พอดีช่วงนี้วุ่นวายนิดหน่อย อาจจะหายไปนานๆค่อยมาอัพที
แต่ไหนๆก็ไหนๆ หลังจากเก็บข้อมูลมาเป็นเวลาสองวันถ้วน วันนี้ฉันก็มีเรื่องมาอัพจนได้ ฮี่ๆ
เอนทรี่นี้เป็นเนื้อหาเพิ่มเติมต่อจากเอนทรี่ สี่ช่องในมุมมองของฉัน
เอนทรี่ต่อไปนี้เป็นความเห็นส่วนตัวจากประสบการณ์วาดและอ่านสี่ช่องมาอย่างโชกโชน (จนวาดเป็นอยู่อย่างเดียว) ปัจจัยเหล่านี้คือข้อแนะนำบางสิ่งที่จะช่วยให้มุขที่ขำอยู่แล้วของคุณ ขำยิ่งขึ้นไปอีก รวมถึงข้อผิดพลาดบางประการที่ทำแล้วจะทำให้มุขของคุณแป้กอย่างน่าเสียดาย
บางทีเราอาจจะสอนกันไม่ได้ว่าเขียนมุขยังไงให้ขำ สไตล์ใครสไตล์มัน
แต่สิ่งที่จะบอกต่อไปนี้ก็เป็นข้อคิดสำคัญ ที่คุณไม่ควรจะมองข้าม !!!
1. อย่าสปอยล์มุขด้วยหัวเรื่อง
สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของการวาดสี่ช่อง คือการตั้งชื่อมุขแปะไว้บนหัวกระดาษ ซึ่งโดยปกติเราจะตั้งชื่อหรือไม่ก็ได้ตามใจเรา แต่ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงอะไรนัก ตั้งไว้หน่อยก็ดี เพราะเป็นการเกริ่นให้ผู้อ่านทราบก่อนว่า มุขที่เราเขียนเนี่ย มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร
แต่ทีนี้ ไอ้การตั้งชื่อมุขเนี่ย บางทีมันก็ทำให้เกิดปัญหาเหมือนกันนะ
เพราะบางคนดันตั้งชื่อสปอยล์มุขตัวเองไปซะฉิบ!!!
ต่อไปเป็นตัวอย่าง ลงทุนวาดเอง มุขต่อไปนี้มาจากนิตยสารเกมชั้นนำฉบับหนึ่งเมื่อสิบปีที่แล้ว จำได้ติดตามาก มุขสตรีทไฟท์เตอร์…. แต่ไม่ภายในเท่าไหร่ คงเข้าใจกันหมดมั้ง โดยเฉพาะพวกแก่ๆ ฮี่ๆ
ผมจะเซ็นเซอร์ชื่อมุขเอาไว้ก่อน…
แทแดม…
ทายซิชื่อมุขเขาตั้งว่าอะไร…
เขาตั้งว่า
“วันเกิดของดัลซิม”
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!
แทบอยากขว้างหนังสือทิ้ง มุขโอเค เส้นโอเค แต่โดนสปอยล์ไปหมดแล้ว จะเหลืออะไรให้ฉันค้นหา ห๊ะ ห๊ะ ห๊ะ !!!
เป็นเรื่องธรรมดาที่เจอโคตรจะบ่อยเลยข้อเนี้ย
ทางแก้ ทำอย่างไร?
ตั้งชื่อมุข โดยใช้ประเด็นจากช่องแรกหรือช่องที่สอง
จริงๆแล้วจะช่อง(ห่าเหว) อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่มุขที่เราจะปล่อย
ในกรณีมุขนี้ ถ้าเป็นผมจะตั้งชื่อว่า โยคะไฟร์ !!! (ท่าพ่นไฟของดาลซิม) แทน
ไม่ยากใช่ม้า~
ใส่ใจกับการตั้งชื่อหน่อย พี่น้อง !!!
2. ประเด็นเดียวก็เสียวได้
เอ่อ ชาวสี่ช่องทุกท่านครับ
คือผมจะบอกว่า พวกเรานี่เป็นนักวาดการ์ตูนที่โคตรอาภัพ
จะมีมุขโคตรเด็ด เนื้อเรื่องสุดยอดมาแต่ปางไหน พระเจ้าก็ประทานพื้นที่ให้เราแค่ 4 ช่องเท่านั้นแหละ !!!
อย่าใส่ประเด็นนู่นนี่ให้มันเยอะเกินไปนะตัววววว !!!!!
ต่อไปเป็นตัวอย่าง วาดเองพลาดเอง ยอมรับเลย ผิดพลาดคือบทเรียนน่า = =*
มุขนี้เป็นมุขที่ใช้เวลาวาดนานมาก เพราะภาพใหญ่ รายละเอียดเยอะ ตัวอักษรเยอะ ลงสีเต็มๆ ลงทุนสุดๆ
แต่แป้กสนั่น เพราะมีประเด็นยิบย่อยมากเกินไป ทั้งหัวถังของพระถัง การคำนวณวิศวะบ้าๆบอๆ จนเบียดบังไคลแม็กซ์ของเรื่อง
……. จริงๆมุขมันก็ไม่ขำพอด้วยล่ะนะ เลยถีบตัวเองให้เด่นออกมาจากประเด็นอื่นไม่ได้
ทางแก้ ทำอย่างไร?
เพื่อเป็นการตัดปัญหานี้ทิ้ง ถ้าคุณไม่เก๋าพอ ควรหลีกเลี่ยงการพยายามทำให้มุขมันเหนือชั้นอย่างไม่จำเป็น เพราะบางทีแทนที่สามช่องแรกจะช่วยให้มุขคุณขำขึ้น คนอ่านอาจโดนพาออกทะเลไปไกลจนกู่ไม่กลับ ถึงเวลาตบมุข ตึ่งโบ๊ะ !!! เค้าก็ตามไม่ทันเสียแล้ว
ใช้จำนวนช่องที่คุณมีอย่างน้อยนิด ในการสร้างอารมณ์ร่วม และดิ่งเข้าประเด็นที่คุณต้องการจะสื่อ อย่าวอกแวก
Simple is best !!
3. ตบมือข้างเดียวไม่ดังนะจะบอกให้
ผีเน่ากับโลงผุเป็นของคู่กันฉันใด คนปล่อยมุขก็ต้องมีคนรับมุขมาด้วยกันฉันนั้น
อย่าเพิ่งหลงตัวไปว่ามุขเราเจ๋งแล้ว ฮาแล้ว ปล่อยมุขส่งๆไป เดี๋ยวคนอ่านก็ฮาเอง ไม่ยากนิ
มันมีอะไรมากกว่านั้นนนนนนนนน !!!!!
อธิบายเป็นตัวอักษรยาก เอาตัวอย่างไปดู
เทียบกับ
คุณว่ามุขไหนขำกว่า?
มุขเดียวกัน คนวาดคนเดียวกันแท้ๆ แต่ความขำไม่เท่ากัน มันเป็นจังซี่ย์~
ความเห็นส่วนตัว ผมเปรียบคนรับมุข ว่าคือคนที่อ่านมุขเราอยู่ ถ้าเราวาดให้เค้าเงียบ คนอ่านก็เงียบ
ถ้าเราวาดให้คนรับมุขมีรีแอ๊กชั่นกับมุขเราสักหน่อย มันสามารถสร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนอ่านได้ ดุจดั่งเด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว กันเลยทีเดียว
รีแอ๊กชั่นจะช่วยยกระดับมุขเราขึ้นมาได้ประมาณหนึ่ง
ความสำคัญของไอ้ประมาณหนึ่งเนี่ย บางทีเปลี่ยนจากมุขดาดๆ มาเป็นขำๆได้เลยนะเออ !!!
4. ความสำคัญของลำดับบทพูด
อย่างที่บอกมารอบนึง ว่าการเขียนสี่ช่อง มันก็มีช่องให้เราแค่สี่ช่อง
บางทีถ้าเป็นมุขที่ตัวละครต้องโต้ตอบกัน เพื่อนำไปสู่การปล่อยมุข แต่ละช่องก็จะเป็นการโต้ตอบกันไปเรื่อยๆ คนหนึ่งพูด คนหนึ่งตอบ ทีนี้ คนที่เคยตอบ จะกลับมาพูดบ้าง มันก็จะเกิดปัญหาอย่างหนึ่ง
ตัวอย่าง
เห็นอะไรมั้ยครับ…
นี่เป็นเรื่องสำคัญไม่แม้แต่การเขียนสี่ช่องนะ การเขียนการ์ตูนเป็นเรื่องๆก็ด้วย
อย่าลืมว่าการ์ตูนไม่มีเสียงที่จะบอกเราได้ว่าใครพูดก่อนพูดหลัง ไม่ว่าคุณจะยืนอยู่ตรงไหนเหมือนในหนัง
การ์ตูนสื่อสารกับผู้อ่านด้วยภาพและตัวหนังสือ สิ่งหนึ่งที่คุณควรสนใจมากๆ คือการเรียงลำดับคำพูดของตัวละครของคุณ ให้สอดคล้องกับการอ่านเหมือนการอ่านหนังสือ
ถ้าอ่านแบบไทยหรือฝรั่ง ลำดับการวางช่องคำพูดก็จะเริ่มจากซ้ายไปขวา ถ้าอ่านแบบญี่ปุ่นหรือจีน ก็จะอ่านจากขวาไปซ้าย
ทำแบบไหน ตามแบบนั้นไปให้สุด อย่าจัดให้ใครพูดก่อนตามใจตัวเอง ย้ายฝั่งไปมา เพราะคนอ่านไม่ได้เข้าใจมาก่อนแบบคนวาด
มันจะทำให้เกิดอาการมึนงง อ่านอยู่ดีๆ อ้าว เหี้ยนี่พูดแบบนี้ทำไม อ๋อ เพราะอีกคนมันพูดแบบนั้นมาก่อน เอ๊ะ งงงวย
ยิ่งถ้าปัญหานี้เกิดกับช่องที่เป็นไคลแม็กซ์แล้ว มุขแป้กเอาง่ายๆเลยนะ…
ทางแก้ ทำอย่างไร?
ผมไม่รู้คุณจะทำยังไง แต่ผมมีทางแก้อยู่สองทาง ถ้าเปลี่ยนจังหวะการพูดไม่ได้จริงๆ
หนึ่ง เรียงช่องคำพูดจากบนลงล่าง
สอง เปลี่ยนมุมกล้องนิดนึง
ข้อนี้เปลี่ยนบรรยากาศ ทำให้คนอ่านไม่เบื่อได้ด้วยนะ
แต่จะวาดเหนื่อยหน่อย สำหรับคนที่ชอบก๊อปภาพแปะเปลี่ยนคำพูด (แบบผม) ก๊ากกกก
แทแดม แทแดม
หมดแล้ว 4 ข้อ !!! สมกับการวาด 4 ช่องจริงๆ ฮ่าๆ
จริงๆแล้วควรจะมี 6 ข้อ แต่อีกสองประเด็น ประเด็นแรก ข้อมูลไม่แน่นพอ ส่วนประเด็นที่สองร่างๆแล้วผมคิดว่าเก็บไว้อัพอีกเอนทรี่ดีกว่า ยาวเกิน และประเด็นมันแรง ขอไปสร้างภาพ เอ๊ย!!! เกลาก่อน = =”
ก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อทุกท่านที่สนใจในการวาดสี่ช่องบ้างไม่มากก็น้อย
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย หรือมีข้ออื่นเพิ่มเติม มาแชร์กันได้นะครับ
ขอบคุณที่(ทน)อ่าน หลังจากนี้จะหายไปนานๆ เพราะงานมหาลัยเยอะมว๊ากกกก !!!! \(T[]T)/ ไว้เคลียร์งานเสร็จเมื่อไหร่ก็จะกลับมาเจอกันเหมือนเดิม
แล้วพบกันครับ *- -)/
#1 By นิเกะ on 2009-03-13 18:01